Çerçeve Sözleşmesi
Çerçeve Sözleşmesi ve Taraf Ülke TürkiyeKüresel sorunların çözümü küresel işbirliğini gerektirmektedir. Bu amaçla atmosferde tehlikeli bir boyuta varan insan kaynaklı sera gazı emisyonlarının iklim sistemi üzerindeki olumsuz etkisini önlemek ve belli bir seviyede durdurmak amacıyla 1992 yılında kabul edilen ve 21 Mart 1994 tarihinde yürürlüğe giren İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesine bugüne kadar 189 ülke ile Avrupa Birliği taraf olmuştur. |
|
|---|---|
İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin amacına ulaşması için gelişmiş ülkeler, 2000 yılındaki sera gazı emisyonlarını 1990 yılı seviyesine indirmek ve gelişme yolundaki ülkelere teknolojik ve mali kaynak sağlamakla yükümlüdürler. Gelişmekte olan Türkiye, İktisadi ve Kalkınma İşbirliği Teşkilatı’na (OECD) üye olması sebebiyle Sözleşmenin Ek-I ve Ek-II listelerinde yer almıştır. Sözleşme iki ek liste içermektedir. Teknoloji transferi ve mali yükümlülükleri yerine getirecek ülkeleri içeren Ek-II listesi, 1992 yılında OECD’ye üye 24 ülke ile Avrupa Birliği’nden meydana gelmektedir. Türkiye’nin talebi üzerine, Ek-II listesinden 2001 yılında Marakeş’te yapılan 7. Taraflar toplantısında oy birliği ile çıkarılmıştır. Ek-I listesi ise Ek-II listesinde yer alan diğer ülkelere ilave olarak Rusya Federasyonu, Beyaz Rusya, Ukrayna, Çek Cumhuriyeti, Macaristan, Bulgaristan, Hırvatistan, Romanya, Polonya, Estonya, Letonya, Litvanya, Slovenya ve Slovakya’dan teşekkül etmektedir. Sözleşmede, Ekonomileri geçiş sürecinde olan bu 14 ülkeye sera gazı emisyonlarında farklı baz yıl seçme ayrıcalığı tanınmıştır. Bu çerçevede, 28 Ekim-9 Kasım 2001 tarihleri arasında Marakeş’de yapılan 7. Taraflar Konferansında “Sözleşmenin Ek-I listesinde yer alan diğer ülkelerden farklı bir konumda olan Türkiye’nin özel koşullarının tanınarak, isminin Ek-II’den silinmesi” yönündeki karar Taraflar Konferansı Genel Kurul toplantısında oy birliği ile kabul edilmiştir. Ülkemiz, 24 Mayıs 2004 tarihinde Sözleşmeye resmen taraf olmuştur. |
|